Sevgiliye Mektup!

type='html'>

Hiç görmediğim bir gülüş müydü seni bana sevdiren? Ufacık bir umut muydu yoksa sessizce ruhuma giren? Ey gönüller sultanı, hülyalar hakanı sevgili! Hangi kış vakti aldın baharımı benden? Rüyalarım hapsoldu ürkek yüreğime, sevinçlerim kayboldu...

Hiç bilmezdim hüznün bu kadar güzel olduğunu. Acı meğer sana atfedilirse güzelmiş. Rüyalar sana yorulursa hayırlı... Senden sonra hayatım serap, hayallerim harap. Viran eyledin en güzel yıllarımı, bitap...

Susuz kalmışım, sürgün olmuşum ne çıkar? Senle anlamlı bu hayat, senle bütündür bu ömür denen kitap. Yaşamak acı, ölmek kavuşmadır bu gönle. Gözlerimde özlemin, aklımda vuslat, biz de severiz sevmesine böyle... Mesele sevmek değil, severek yaşayabilmekmiş. En acısı da sevmesini bilmekmiş...

Ey yarların en kudretlisi, sevgililerin en sevgilisi! Uzatma dünya sürgünümü benim! Hayat sensiz boş, sensiz anlamsız alem! Rüyalarım sensin, fikrim sen, sana olan hasretimi yazamaz hiçbir kalem...

Güzelliğin karşısında deliye dönmeyecek maşuk var mıdır ki? Senden bir sevgi kırıntısı kopartabilir miyim ki? Hayatım senin, ruhum senin, yüreğim senin... Senin isteğine karşı koyabilir miyim ki?

Ey sevgililer sultanı! Aşkınla öyle yak ki beni, yaşadıkça kavrulayım. Sevginle susuz bırak ki beni uslanayım. Gönlüme zincirler vur ki senden başkasına saklanayım. Öyle bir divane et ki iliklerime kadar paklanayım. Tek arzum o ki nihayetinde senin gönlünde aklanayım.

Gönlümün biricik sultanı canım Allah'ım